از روز چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۸ اختلالاتی در دسترسی به برخی سرویس های اینترنتی، به طور خاص اتصالات SSL در ایران ایجاد شده، که ظاهرا به منظور جلوگیری از بروز برخی مسائل در صورت بروز اختشاش در راه پیمایی روز مبارزه با استکبار جهانی صورت گرفته.

قصد نداشتم در این مورد حرفی بزنم، چون هرگونه اعتراضی به اینگونه مسائل می تواند مورد سوء استفاده عده ایی فرصت طلب قرار گیرد، و من هم این سایت را برای اظهار نظر سیاسی یا اعتراضات اجتماعی و امثالهم ایجاد نکردم؛ اما همانطور که ما دربرابر اقدامات ستیزه جویانه دشمنان در داخل و خارج کشور مسئول هستیم، و مجاز به سکوت نیستیم، درباره اقدامات کم خردانه دوستان نادانی که بارها مقام معظم رهبری از آنها به شکل مستقیم و غیر مستقیم گله کردند، هم مجاز به سکوت نیستیم. با توجه به اینکه اکنون ۲ روز از راه پیمایی ۱۳ آبان می گذرد، و هنوز این اختلالات ادامه دارد، و مشکلات متعددی را حداقل برای من ایجاد کرده، تصمیم گرفتم در این مورد مطلبی بنویسم. البته از اکثر مدیران اجرایی کشور انتظار نمی رود که به اینگونه نوشته ها توجه کنند، یا حتی توضیحی درباره اینگونه اعمال ارائه کنند. ولی شاید اینگونه مطالب به نحوی به گوش آن دسته از مدیران دلسوز، یا ان شاء الله به گوش مقام معظم رهبری (دام الظله) برسد، امید به آنکه ایشان، یا آن دسته از مدیران اجرایی دلسوز، در صورت صلاحدید، توجه ایی به این مسئله کنند، و مانع اینگونه رفتارهای خودسرانه در آینده شوند.

ما در روز جهانی قدس هم شاهد این نوع از اختلالات اینترنتی بودیم، ولی با توجه به نزدیک تر بودن زمان روز جهانی قدس به درگیری های بعد از انتخابات، و برطرف شدن اختلالات بلافاصله از صبح روز بعد، این اقدام قابل تحمل تر بود.

در این شیوه از اختلالات عملا اتصالات SSL دچار مشکلات متعددی می شوند، و کاربر امکان استفاده از صفحاتی که از این نوع اتصال استفاده می کنند را نخواهد داشت. اتصال SSL به منظور ایجاد خط ارتباطی امن بین کاربر و سایت به منظور ارسال و دریافت داده های حساس مثل کلمه رمز، شماره حساب بانکی، و سایر اطلاعات شخصی استفاده می شود. معمولا سایت ها برای صفحه ورود (صفحه Login) از این نوع از اتصال استفاده می کنند. اختلال در اتصالات SSL یعنی آنکه عملا کاربر قادر نخواهد بود از بسیاری از سرویس های متداول اینترنتی که توسط سایت های مختلف ارائه می شوند، مثل ارسال و دریافت پست الکترونیکی، خرید اینترنتی، سرویس های الکترونیکی بانکی، و بطور کلی ورود به هر سایتی که برای دریافت نام کاربری و کلمه رمز کاربر از SSL استفاده می کند؛ استفاده کند.

این اختلالات به معنی آن است که افرادی مثل من که به صورت آنلاین با مشتریان خود در ارتباط هستند، و سفارش پروژه ها را هم بصورت آنلاین دریافت می کنند، یا سایت های فروش آنلاین محصولات باید تا پایان اختلالات کسب و کار خود را متوقف کنند، و البته هرگونه ضرر و زیانی هم که متحمل بشوند، برعهده خودشان است، نه شرکت مخابرات. البته وقتی هم که از طرف مشتریان خود بازخواست می شوند، باید برای حفظ آبروی کشور خود، توجیهات مختلفی ارائه کنند. ظاهرا دیروز که پنجشنبه بوده، و اکثر ادارات دولتی بخصوص در تهران عملا روزهای پنجشنبه کار نمی کنند، یا نیمه وقت کار می کنند. امروز هم که جمعه هست، و همه جا تعطیل است. پس شاید روز شنبه مسئولین مربوطه یادشان بیاید که اختلالاتی در شبکه ایجاد کرده بودند، و مرحمت کنند، و اختلالات را برطرف کنند، تا ما به کار و زندگی مان برسیم!

در این بین مسئله اصلا برای مردم روشن نشد. اگر مردم بدانند که واقعا اتخاذ همچین تصمیمی برای امنیت کشور و جلوگیری از اختشاشات آن عده محدود اختشاش طلب لازم است، و واقعا راه دیگری برای مقابله با بخشی از اقدامات این عده وجود ندارد، مسلما با کمال میل اینگونه مشکلات را تحمل می کنند، همانطور که در زمان جنگ تحمیلی بسیاری از مشکلات را بخاطر دفاع از اسلام و کشور تحمل کردند، و همانطور که امروز تحریم های مختلف اقتصادی و غیر اقتصادی را تحمل می کنند. اما آیا واقعا برای مقابله با اقدامات آشوبگران راهی بهتر از اختلال در کل شبکه پیدا نمی شد؟! چرا باید در شرایطی که اختشاشات در همچین روزهایی فقط در چند شهر محدود رخ می دهد، شبکه کل کشور دچار اختلال شود؟ منی که در یک شهر کوچک زندگی می کنم، و حتی در اوج درگیری های بعد از انتخابات یک ترقه هم در شهر من منفجر نشده، و راه پیمایی روز ۱۳ آبان آن امسال با حضور مردم با شکوه تر از سال های پیش برگزار شده، چرا باید شاهد اختلال در دسترسی خودم به اینترنت باشم؟ آیا واقعا راهی وجود نداشت که این اختلالات فقط در شهرهای مشخصی اعمال شود؟

آیا این امکان وجود نداشت که رسانه های کشور بخصوص صدا و سیما با روشنگری و ایجاد جو رسانه ایی مناسب، و آگاهی دهی به مردم، بخش عمده ایی از اقدامات اینترنتی این آشوبگران و تاثیرات آن بر عامه مردم را به حداقل برسانند؟! آیا واقعا رو کردن دست این عده اینقدر سخت و پیچیده بود که لازم بود در کل شبکه داده کشور اخلال ایجاد شود، و تر و خشک با هم سوزانده شوند؟! به عنوان مثال با مراجعه به این لینک با مقاله ایی مواجه می شویم که توسط یک نویسنده آمریکایی نوشته شده. در این مقاله، که در جریان شلوغی های بعد از انتخابات ایران نوشته شده، نویسنده با یک بررسی ساده نتیجه گیری کرده که عمده فعالیتی که در سایت اجتماعی Tweeter در خصوص انتخابات ایران به اسم ایرانیان انجام می شود، توسط عده ایی محدود با صحنه گردانی اسرائیل صورت می گیرد. در پایان مقاله هم نویسنده که می دانسته بعدها به یهودی ستیزی متهم خواهد شد، اعلام کرده که یکی از والدینش یهودی هستند و مطلب نگاشته شده ربطی به یهودی ستیزی ندارد. نویسنده این مقاله به داده های طبقه بندی شده دسترسی نداشته، بلکه فقط با آوردن بخشی از آمار منتشر شده توسط سایت Tweeter، تیتر برخی از روزنامه های رژیم اشغال گر قدس، و بررسی مطالب ارسال شده درباره انتخابات ایران در این سایت توسط سه کاربری که بیشترین فعالیت را در این زمینه داشتند، به روشنگری پرداخته است. آیا واقعا رسانه های جمهوری اسلامی نمی توانستند اینگونه از روشنگری ها را مطرح کنند، و با اطلاع رسانی درست مانع از پخش شدن بسیاری از شایعات بی پایه و اساس شوند؟! آیا واقعا باید برای مقابله با آشوب طلبان کل شبکه داده کشور را مختل کرد؟!

برخی از سایت های حامی دولت هم با توجه به خبر یکی از سایت های خبری خارجی در تاریخ ۱۱ آبان، مبنی بر وجود مشکل در دسترسی به سرویس GMail در برخی نقاط دنیا، این خبر را در روز ۱۳ آبان منتشر کردند، تا به نحوی مسئولیت اختلالات ایجاد شده را به گردن سایر شرکت ها بیاندازند.

اینگونه اقدامات نابخردانه تا کی باید ادامه داشته باشد؟ به نظر می رسد که آشوبگران قصد دارند هر یک از مناسبت های انقلابی در جمهوری اسلامی را با برخی رفتارهای حاشیه ایی از مسیر و اهداف اصلی خود منحرف کنند، پس باید شاهد اینگونه رفتارها در آینده هم باشیم؛ اما آیا رفتار نهادهای حکومتی و بطور خاص مخابرات هم به همین شکل ادامه پیدا خواهد کرد؟! آیا در هر مناسبتی ما باید منتظر اختلال در شبکه اینترنتی کشور به بهانه مقابله با اغتشاشگران باشیم؟! اگر فردا اغتشاشگران از سرویس های ارتباطی دیگری برای هماهنگی بین خود یا انتشار شایعه استفاده کردند، نهادهای امنیتی چه برخوردی خواهند داشت؟ آیا اگر مشخص شود این افراد پیام های رمزی از طریق تلفن به هم مخابره می کنند، باید در مناسبت ها شاهد قطع خطوط تلفن کل کشور باشیم؟! اگر مشخص شد از کبوتر نامه رسان استفاده می کنند، باید شاهد تیراندازی به هر پرنده در حال پرواز در آسمان باشیم؟! اگر مشخص شد برای حمل و نقل پیام از نقطه ایی به نقطه دیگر از اتومبیل استفاده می کنند، باید شاهد توقف همه اتومبیل ها در کشور باشیم؟! آیا باید تاوان کم کاری نهادهای حکومتی در تشخیص نیروهای اغتشاش طلب از مردم عادی را مردم عادی بپردازند؟! آیا نهادهای حکومتی باید به دلیل کم تحرکی خود برای برخورد با عده ایی محدود در چند شهر محدود، زندگی را بر همه مردم سخت کنند؟!

اگر به فرض راهی جز اینگونه اقدام کردن نبود، آیا بهتر نبود بجای سکوت در برابر پرسش مردم، یا انتشار برخی اخبار با دو روز تاخیر، واقعیات موجود با مردم در میان گذاشته می شد، و از مردم خواسته می شد که برای حفظ امنیت، چند روزی با نهادهای حکومتی همکاری بیش از پیش داشته باشند؟ آیا در آن صورت برخورد مردم با اینگونه رفتارها و همکاری آنها با این نهاد ها بهتر نمی بود؟

تا کی باید نظام جمهوری اسلامی هم از دشمنان سینه چاک خود ضربه بخورد، هم دوستان نادان؟ کی، چه وقت مسئولین ما به این نتیجه خواهند رسید که باید برای حفظ نظام عملا پیرو ولاینت فقیه بود، نه در حرف پیرو ولایت فقیه، و در عمل پبرو اندیشه های نارس خود! آیا بهتر نیست که مسئولین فرهنگی، و ارتباطاتی کشور بجای آنکه در سخنرانی های آقا در جلوی دوربین قلم به دست بگیرند، و تظاهر به نکته برداری از صحبت های ایشان کنند، عملا در حوزه مدیریتی خود فرمایشات ایشان را عمل کنند؟ این همه صحبت از افزایش بصیرت شد[۱] ، ولی همچنان برخی از مسئولین از نبود بصیرت رنج می برند، و بجای آنکه در مسیر تعیین شده توسط مقام معظم رهبری حرکت کنند، خودشان برای خودشان و با تشخیص خودشان تصمیم می گیرند و عمل می کنند. آیا من و شما مامور به عمل بر اساس برداشت شخصی خودمان هستیم، یا مامور به تبعیت از هدایت و ولایت جاری شده از طرف خداوند؟ [۲] چرا با رفتارهای نسنجیده خود دشمن شاد کن می شوید؟! چرا با اینگونه اقدامات نسنجیده خود در جهت توجیه کم کاری خود در حوزه مسئولیت خود بر می آیید؟ اگر اندیشه های امام (ره) و مقام معظم رهبری واقعا از طرف شما پیگیری می شد، همچین فرصتی برای دشمن به وجود می آمد که از آن سوء استفاده کند؟! آیا اگر آدم (ع) از خود عزم مناسبی نشان می داد، ابلیس لعین می توانست به بهشت وی وارد شود و وی را دچار نسیان کند؟ [۳] اگر مسئولین امر واقعا از خود عزم قوی در تبعیت از ولایت نشان می دادند، و واقعا در جهت خواست ولایت حرکت می کردند، این مشکلات بوجود می آمد؟! اگر مسئولین فرهنگی واقعا به تبیین اهداف واقعی انقلاب و اندیشه های امام و رهبری، و تزریق معارف ناب اهل بیت (ع) در جامعه می پرداختند، به این راحتی عده ایی در جامعه تحت تاثیر شایعات و تحلیل های آب دوغ خیاری برخی شبکه های ماهواره ایی قرار می گرفتند؟!

آیا ما واقعا تصور می کنیم که خداوند با ما نعوذ بالله پیمان خویشاوندی بسته، و ما هر رفتاری چه به عنوان مسئول، و چه به عنوان مردم عادی یک جامعه انجام دهیم، از سوی خداوند نصرت می شویم؟! آیا تصور کردیم که درایت و تدبیر ما در اول انقلاب این انقلاب را نجات داد؟ یا سلاح و تاکتیک های جنگی ما، ما را در جنگ تحمیلی پیروز کرد؟ یا موشک های شهاب ۳ و سجیل ما مانع حمله دشمن به میهن اسلامی مان شد؟ [۴] خیر، پناه بردن به ولایت و پیروی از ولایت، و به تبع آن نصرت الهی باعث شد که ما از این گردنه های خطرناک عبور کنیم. [۵] اگر جامعه از ولایت پیروی نمی کرد، این دستاوردها هم به دست نمی آمد. [۶] وقتی این مسائل برای عامه مردم، بخصوص نسل جوان که در معرض انواع تهاجمات و تبلیغات قرار دارد، درست تبیین نشود، مشخص است که افراد این جامعه با وزش یک نسیم ملایم هم دچار انحراف می شوند، آن وقت مسئولین مربوطه به جای بررسی اشتباهات خود، و تصحیح آنها، به کارهایی دست می زنند که نه تنها به نفع انقلاب اسلامی ایران نیست، بلکه بیشتر مورد استفاده دشمن در جهت انحراف بیشتر برخی از مردم قرار می گیرد. خیلی راحت هم اینگونه رفتارهای نسنجیده خود را به حساب رهبری و جمهوری اسلامی می نویسند، و رهبری و جمهوری اسلامی تاوان این غلط کاری آقایان را می پردازند! آقایان خرابکاری می کنند، رهبری باید خرابکاری آقایان را جمع کنند، و جامعه را از انحراف حفظ کنند.

چند فتنه مثل فتنه های اخیر باید رخ دهد تا این آقایان متوجه شوند که فقط یک راه برای عبور از این صحنه ها وجود دارد، و آن هم تبعیت از ولایت است؟! چند فتنه مثل این فتنه ها باید رخ دهد تا خدای نکرده، خداوند متعال ما را به حال خود رها کند، تا مثل بسیاری از اقوام گذشته، دچار سقوط های سهمگین و غیر قابل برگشت شویم؟! یعنی حزب الله لبنان کیلومترها آن طرفتر از مملکت ما می تواند این درس را بگیرد، و پیوسته در خط ولایت حرکت کند، ولی مسئولین ما در داخل کشور، در حضور ولی فقیه، نمی توانند این درس را بگیرند، و بجای رفتارهای بچگانه، با بصیرت رفتار کنند؟!

پاورقی

[۱]: دیدار با مردم چالوس در ورزشگاه شهدای هفتم تیر:

“حضرت آیت الله خامنه ای با تبیین نکاتی درباره برخی مسائل کلی کشور و انقلاب، بصیرت را نیاز اصلی جامعه خواندند و خاطرنشان کردند: بصیرت، اجازه نمی دهد «غبار آلودگی فتنه»، کسی را گمراه کند.”

“اگر بصیرت نباشد، انسان حتی با نیت خوب، ممکن است گمراه شود و در راه بد قدم بگذارد.”

[۲]: قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمیعاً فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکُمْ مِنِّی هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدایَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (بقره ۳۸)
فرمودیم: «جملگى از آن فرود آیید. پس اگر از جانب من شما را هدایتى رسد، آنان که هدایتم را پیروى کنند بر ایشان بیمى نیست و غمگین نخواهند شد. (۳۸)

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فی‏ شَیْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْویلاً (نساء ۵۹)
اى کسانى که ایمان آورده‏اید، خدا را اطاعت کنید و پیامبر و اولیاى امر خود را [نیز] اطاعت کنید پس هر گاه در امرى [دینى‏] اختلاف نظر یافتید، اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارید، آن را به [کتاب‏] خدا و [سنت‏] پیامبر [او] عرضه بدارید، این بهتر و نیک‏فرجام‏تر است. (۵۹)

[۳]:  وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى‏ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِیَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً (طه  ۱۱۵)
و به یقین پیش از این با آدم پیمان بستیم، و [لى آن را] فراموش کرد، و براى او عزمى [استوار] نیافتیم. (۱۱۵)

الکافی ۱: ۳۴۴/ ۲۲٫ -  محمد بن یعقوب: عن عدة من أصحابنا، عن أحمد بن محمد، عن علی بن الحکم عن مفضل ابن صالح، عن جابر، عن أبی جعفر (علیه السلام) فی قول الله عز و جل: وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِیَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً.
قال: «عهدنا إلیه فی محمد (صلى الله علیه و آله) و الأئمة (علیهم السلام) من بعده فترک و لم یکن له عزم أنهم هکذا، و إنما سمی اولوا العزم لأنه عهد إلیهم فی محمد (صلى الله علیه و آله) و الأوصیاء من بعده و المهدی و سیرته و اجتمع عزمهم على أن ذلک کذلک، و الإقرار به».

[۴]: قُلْ مَنْ ذَا الَّذی یَعْصِمُکُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرادَ بِکُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِکُمْ رَحْمَةً وَ لا یَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِیًّا وَ لا نَصیراً (احزاب  ۱۷)
بگو: «چه کسى مى‏تواند در برابر خدا از شما حمایت کند اگر او بخواهد براى شما بد بیاورد یا بخواهد شما را رحمت کند؟ و غیر از خدا براى خود یار و یاورى نخواهند یافت.» (۱۷)

[۵]: وَ جاهِدُوا فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباکُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبیکُمْ إِبْراهیمَ هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمینَ مِنْ قَبْلُ وَ فی‏ هذا لِیَکُونَ الرَّسُولُ شَهیداً عَلَیْکُمْ وَ تَکُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ فَأَقیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاکُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى‏ وَ نِعْمَ النَّصیرُ (حج  ۷۸)
و در راه خدا چنان که حق جهاد [در راه‏] اوست جهاد کنید، اوست که شما را [براى خود] برگزیده و در دین بر شما سختى قرار نداده است. آیین پدرتان ابراهیم [نیز چنین بوده است‏] او بود که قبلًا شما را مسلمان نامید، و در این [قرآن نیز همین مطلب آمده است‏] تا این پیامبر بر شما گواه باشد و شما بر مردم گواه باشید. پس نماز را برپا دارید و زکات بدهید و به پناه خدا روید. او مولاى شماست چه نیکو مولایى و چه نیکو یاورى. (۷۸)

[۶]: إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یُحْیی‏ وَ یُمیتُ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصیرٍ (توبه ۱۱۶)
در حقیقت، فرمانروایى آسمانها و زمین از آنِ خداست. زنده مى‏کند و مى‏میراند، و براى شما جز خدا یار و یاورى نیست. (۱۱۶)